Home

Hoi allemaal!

Opeens is het dan zover,..mijn laatste weblogbericht! De negen weken in The Dream Centre zitten er nu alweer twee dagen op.
En of ik al heimwee heb? Nou ik kan jullie een ding vertellen, mijn heimwee naar het ziekenhuis en de warmte & de schoonheid van Zuid-Afrika kan niet erger! Als ik zou kunnen zou ik zo weer op het vliegtuig stappen hup terug naar Pinetown!

Een zielige Phindile en een 'stoute' Patrick
Mijn laatste dagen in Pinetown bestonden uit een hoop heen en weer geslinger tussen hele leuke & minder leuke gebeurtenissen. Het ene moment ben je in shock omdat er iemand is overleden van wie je het niet verwacht had en het volgende moment ben je al weer druk in de weer voor een gezellige picknick. Het was een komen en gaan van emoties,..alsof mijn laatste week een afspiegeling was van de afgelopen negen weken.

Hallo!
 
Het is voor mijn gevoel nog maar een paar dagen geleden dat ik mijn laatste weblog heb gemaakt maar toch heb ik mijn weblog al meer dan een week niet meer bijgehouden. Er is zoveel te doen hier in het ziekenhuis dat het er soms echt een beetje bij inschiet. Maar ach, aan de andere kant heb ik nu in elk geval wel heel veel te vertellen! Ik zou er zo drie weblogs over vol kunnen schrijven..haha;)

Eventjes eruit

Hallo weer allemaal,

Sinds mijn laatste weblog is er alweer veel gebeurd de afgelopen paar dagen. En omdat ik het weekend wegga en dus ook geen tijd heb om weer een weblogje te schrijven..heb ik er deze keer een flink lange van gemaakt!:)

Meisje..
Zo was het gisteren weer tijd voor de maandelijkse Volunteersday (een dag dat alle Be More vrijwilligers in Durban gezamenlijk een paar Be More projecten gaan bezoeken). Voor mij was dit dus de 2e keer maar het was er zeker niet minder indrukwekkend om! 

Hoi allemaal!
 
Terwijl  het bij jullie afgelopen week soms vroor tot -21°C is het hier sommige dagen wel meer dan 50 graden warmer geweest (zo’n 33 °C.. ). Maar ondanks dat het af en toe écht te heet was heb ik vorige week een hele fijne tijd gehad!

Maandag begon gelijk al goed omdat eindelijk de nieuwe vrijwilligers kwamen. Maar liefst 6 vrouwen zijn er nu bijgekomen; echt heerlijk om weer wat drukte en gezelligheid in huis te hebben!:) (Bovendien konden we ook wel wat hulp gebruiken, nu alle patiënten weer in TDC zijn.) De groep is trouwens heel anders dan de vorige maand, maar is gelukkig minstens weer zo leuk;) En veel leren kunnen we ook van elkaar want er zitten nu (naast Aree en ik) twee verpleegkundigen, een fitnessinstructrice, een massagetherapeut, een geneeskundestudent en een communicatiemanager bij!

Kerkdienst

Konichiwa! (hallo in het Japans)

Gelukkig nieuw jaar allemaal! Ik hoop dat jullie er allemaal van hebben genoten ondanks al die mist;)

Ikzelf heb in elk geval een hele fijne jaarwisseling gehad. Samen met negen andere Be More vrijwilligers van allerlei projecten hebben we de jaarwisseling gevierd in het appartement van Tamara (de vrijwilligerscoördinator) dat aan het strand ligt. Na samen te hebben gegeten hebben we op het nieuwe jaar getoost, dat hier een uur eerder begon dan bij jullie. Ondanks dat het heel gezellig was, was er niet zoveel spectaculairs aan..er werd nauwelijks vuurwerk afgestoken aan het strand. Om er toch nog een feest van te maken besloten we daarom naar een discotheek te gaan. Hier draaiden ze vooral heel veel Boem-boem muziek. Dat is eerlijk gezegd niet helemaal mijn ding..maar ach met zijn allen was het uiteindelijk wel heel erg leuk!

Halo allemaal,
Tijd voor weer een berichtje lijkt me zo! Maar voor ik hier aan begin wil ik jullie even ontzettend bedanken voor alle lieve reacties die ik tot nu toe heb gekregen. Het is heel fijn om te weten dat er mensen met me meeleven en dat, als ik even een moeilijk momentje heb, ik zulke mooie woorden van steun kan lezen. Heel erg bedankt daarvoor!:)

A nice day
Na de begrafenis van Anele heb ik de afgelopen week weer veel leuke en minder leuke dingen mogen meemaken hier in Zuid-Afrika. Een van de fijne gebeurtenissen was ons laatste uitje met de groep van december op zondag. Om er toch nog even uit te kunnen zijn gingen we die dag naar Ushaka, dat is een aan het strand gelegen aquarium (de grootste van Afrika), waterpretpark en winkelcentrum (waar veel entertainment plaatsvindt) in één.

Hallo allemaal,

Vorige week zondag was de begrafenis van Anele, die plaats vond in een klein kerkje in het stadje Umlazi. Een woongebied waar je in principe niet veilig bent als blank persoon; als je er alleen naar toe gaat kun je er van uitgaan dat je niet meer terugkomt.
Maar de begrafenis vonden we erg belangrijk, we wilden het echt niet missen. Want niet alleen voor onszelf maar ook voor Anele’s familie en de ex-vrijwilligers wilden we erheen gaan. Gelukkig hebben we na veel  te hebben heen en weer  gebeld  kunnen regelen dat we goed vervoer hadden en dat een mannurse uit het ziekenhuis ons ging begeleiden (hij is namelijk zwart en Zulu). Bovendien kregen we ook veel hulp van Anele’s oom.

Hoooi alweer!
Omdat ik nu al weet dat ik met de kerst niet veel tijd zal hebben om een blogje te maken..doe ik er vandaag en morgen maar een, om jullie nog even te kunnen vertellen hoe de rest van vorige week en de begrafenis van Anele verliep.


Na een, zoals al eerder vertelde, moeilijke start op maandag pakten we gelukkig al gauw de draad weer op; het werd uiteindelijk een hele fijne en drukke week!Zo heb ik o.a. pillen geteld bij de apotheker, was opgehangen, massages en nagellakbeurten gegeven, een fysioles gedaan en daarnaast ook weer geholpen met de bingo en de movienight. (Deze waren trouwens weer een groot succes bij de patiënten!) 

Eindelijk heb ik dan de tijd (en de zin) gevonden om verslag te doen van het vorige weekend. Het weekend waarin we een trip naar Drakensberg gemaakt hebben.

Zaterdag
Na ’s ochtends weer 6 uur te zijn vertrokken en een  lange autoreis gemaakt te hebben kwamen we aan in de prachtige natuur van Drakensberg. Met de zon brandend in ons nek begonnen we aan onze eerste activiteit; een wandeltocht inclusief een grottenbezoek geleid door een gids. De gids die wij hadden was nogal een apart en eigenaardig mannetje, om de zoveel tijd stopte hij namelijk om een bushesmans lied te zingen (soms zelfs inclusief dans).  Dat is een soort geklikklakgezang met heel raar bekkengetrek. Je kunt je dus wel voorstellen dat het echt ontzettend grappig was om te zien:) Daarbij was het nog best mooi ook!

Vandaag was het eigenlijk mijn bedoeling om jullie van alles te vertellen over mijn belevenissen van dit weekend. Maar ik ga dit opschuiven naar later aangezien er vandaag toch wel wat heftige dingen zijn gebeurd die ik eerst wil noemen.

Ons kleine meisje
Zo zijn we er vandaag achtergekomen dat vrijdagnacht ons lieve kleine prinsesje Anele is overleden. Het meisje van 12 (of 13) met wie het zo ontzettend slecht ging. Ook al kan ik niet echt zeggen dat ik een band met haar had (ik kende haar pas 1,5 week en communiceren ging eigenlijk niet) of haar persoonlijkheid  kende, het bleef toch een harde klap voor me. Zo’n jong teer meisje, zoveel meegemaakt en zo ontzettend lang en hard gevochten voor haar leven…en het dan toch niet halen; verschrikkelijk.

Hooi!
Voordat ik aan mijn weblog begin zal ik eerst wat reacties van jullie beantwoorden.
 
1. Ja, Niek..ook ik vind het wel vervelend dat ik geen warm water heb. Maar ergens besef ik nu ook hoe goed wij Hollanders het eigenlijk hebben!
2. Pipi, ook ik mis het oppassen bij jullie! Zodra ik thuiskom, kom ik snel een keertje langs!
3. Vincent en Elly, ik heb inderdaad al een kerstboom(pje) staan! Overigens wel nep..maar het brengt in elk geval een beetje kerstsfeer hier in het warme Afrika!
4. De meeste mensen spreken hier Zulu en/of Engels. Ik heb dan ook altijd een zulu-woordenlijstje bij me om me verstaanbaar te maken.  Ook zijn er een paar mensen hier die Afrikaans spreken. Dat is soms best wel even uitkijken want dit vertellen ze meestal niet en ons afluisteren doen sommigen volgens mij graag:P

Hee allemaal!

Op deze heerlijk zonnige dag zal ik jullie even vertellen wat ik allemaal weer voor tofs heb beleefd hier aan de andere kant van de wereld. Want ik had al verscheidene keren begrepen dat jullie Nederlanders echt weinig geduld hebben wat dit betreft:P
 
Zoals al eerder verteld ging ik dit weekend samen met vijf andere Nederlandse vrijwilligers op safari!  Voor 1500 rand (110 euro) regelde een paar flinke maar superaardige kerels voor ons het hele weekend (all in). En wat hebben we ervan genoten!

Na zaterdag 6 uur te zijn opgepikt hebben we een heerlijke boottocht gemaakt op een rivier. En daar wilde je echt niet in het water vallen want het zat er vol met krokodillen en nijlpaarden. Maar goed, zolang je op de boot blijft zijn het echt prachtige beesten om op de foto te zetten!   

Sanibona! (hoi allemaal)
Hier weer een berichtje uit het nu regenachtige en wat frisse Pinetown!

Terwijl jullie nu waarschijnlijk allemaal pakjesavond zitten te vieren, rusten ik en de andere vrijwilligers uit van een drukke maar hele fijne dag. 

De kerkdienst
Een aantal kerkgenootschappen hadden vandaag namelijk een soort van feest/kerkdienst georganiseerd voor alle patienten. Dit vond plaats in een tent die in de tuin stond. Het slechte weer kwam dus heel slecht uit voor TDC. In de tent bleven de patienten dan wel aardig droog...maar echt een gezonde plek voor doodzieke patienten vond ik 't niet.

Naast het hier en daar helpen bij de keuken was het ook onze taak om de patienten van en naar de tuin te brengen. Dit vond ik echt heel erg leuk om te doen! Eindelijk hadden we echt contact met de patienten:)

Hoihoi!
Alweer een (lang lang) berichtje van mij vandaag (lucky you!). Ik loop namelijk 2 dagen achter en probeer dat nu een beetje in te halen.

Gisteren hadden we volunteerday, een dag waar ik ontzettend naar uitkeek (net als onze pabostudente Renate).
Volunteer day is een dag waarop alle vrijwilligers van alle projecten van Be More in en rond Durban bij elkaar komen om sommige projecten met zijn allen te bezoeken. In dit geval betekende dat 4 kinderprojecten en een straatkinderen project.

En zoals te verwachten ging het qua tijd niet volgens planning. Eerst zouden we 9 uur worden opgehaald, toen half 10 en uiteindelijk werd het zelfs 10 uur!
Zoals een spreekwoord, wat Renate en Dirk me geleerd hebben, goed de Zuid-Afrikaanse levenswijze verwoord: 'We have the clock but they have the time'

Hoi!
Ik weet nog goed dat ik in de weken voordat ik wegging altijd zei: Ik ga maar een keer in de zoveel tijd een niet al te lang weblogbericht plaatsen,..anders wordt iedereen gek van de overload aan verhalen!

Maar nu ik hier eenmaal ben, ben ik er wel achter gekomen dat dat iig voor deze eerste dagen hier onmogelijk is. Ik maak zoveel mee, ik hoor zoveel interessante verhalen en ik zie zo belachelijk veel mooie maar ook heftige dingen, dat ik dit toch echt met jullie wil delen! Bij deze breek ik de belofte dan dus ook;)

Zo kwam ik er eergisteren achter dat ik al in de eerste 2 uren van mijn verblijf hier in Zuid-Afrika in aanraking ben geweest met een van minder leuke kanten van het land. Op het vliegveld van Johannusburg is namelijk op een heel manipulatieve en geraffineerde wijze 5000 rand van mij gestolen (wat neerkomt op zo'n 400 euro). En dit door een security guard nog wel.